BUDOWA I WZMACNIANIE ODPORNOŚCI PODMIOTÓW KRYTYCZNYCH W POLSCE.
Opis bibliograficzny
Szczegóły publikacji
Streszczenia
Dyskusja nad ochroną elementów kluczowych dla bezpieczeństwa państwa od lat nierozerwalnie związana jest z problematyką ochrony infrastruktury krytycznej, jak również koniecznością zapewnienia wysokiego poziomu bezpieczeństwa sieci i systemów informatycznych. Ochrona infrastruktury krytycznej wiąże się z koniecznością identyfikacji tejże, jak również określeniem odpowiedzialności organów państwa właściwych w tym zakresie, oraz zidentyfikowaniem operatorów infrastruktury krytycznej. Utrzymanie wysokiego poziomu bezpieczeństwa sieci i systemów informatycznych w Polsce możliwe jest poprzez organizację krajowego systemu cyberbezpieczeństwa oraz określenie zadań i obowiązków podmiotów wchodzących w skład tego systemu, w tym obowiązków operatorów usług uznanych za kluczowe, mających kluczowe znaczenie dla utrzymania krytycznej działalności społecznej lub gospodarczej. Wydarzenia ostatnich lat, w tym pandemia COVID-19, która jeszcze bardziej uwypukliła wirtualną sieć powiązań pomiędzy elementami uznanymi za kluczowe dla bezpieczeństwa państw i ich gospodarek i obnażyła niewystarczający charakter rozwiązań mających na celu zapewnienie ciągłości działania infrastruktur krytycznych oraz usług kluczowych. Wobec powyższego Komisja Europejska w grudniu 2020 r. zaprezentowała pakiet nowych rozwiązań w zakresie cyberbezpieczeństwa, na który składają się: Strategia Cyberbezpieczeństwa Unii Europejskiej (Nowa strategia UE w zakresie cyberbezpieczeństwa, COM(2020) 823 final), dyrektywa w sprawie działań na rzecz wysokiego wspólnego poziomu cyberbezpieczeństwa w całej Unii Europejskiej (dyrektywa NIS, Dz.U. UE. L 194/1) oraz dyrektywa w sprawie odporności podmiotów krytycznych (dyrektywa RCE, Bruksela, 16.12.2020 r. COM(2020) 829 final, 2020/0365 (COD)). Spośród wskazanych na szczególne uznanie zasługuje ta ostatnia, która odwraca przyjętą dotychczas w państwach członkowskich koncepcję ochrony infrastruktury krytycznej, zakładając uchylenie właściwej dyrektywy w przedmiotowym zakresie (Dyrektywa Rady Unii Europejskiej 2008/114/WE, Dz.U. UE., L 345, 23/12/2008 P.0075–0082). Zaistniały stan rzeczy pociąga za sobą pytanie: jakie elementy obejmuje budowa i wzmacnianie odporności podmiotów krytycznych w Polsce? Jest ono skorelowane z celem artykułu, za który uznano określenie elementów niezbędnych do budowy i wzmacniania odporności podmiotów krytycznych w Polsce. Wobec powyższego uzyskanie odpowiedzi na postawiony problem, a także osiągnięcie celu zostanie zrealizowane poprzez rozpoznanie w pierwszej kolejności elementów związanych z identyfikacją podmiotów krytycznych, aspektem ich odporności oraz obowiązkami stron w zakresie budowy i zwiększania odporności tychże podmiotów.
Open Access
Linki zewnętrzne
Identyfikatory
Metryki
Eksport cytowania
Wsparcie dla menedżerów bibliografii:
Ta strona wspiera automatyczny import do Zotero, Mendeley i EndNote. Użytkownicy z zainstalowanym rozszerzeniem przeglądarki mogą zapisać tę publikację jednym kliknięciem - ikona pojawi się automatycznie w pasku narzędzi przeglądarki.
Informacje dodatkowe
| Status: | przed korektą |
|---|---|
| Rekord utworzony: | 14 października 2023 13:21 |
| Ostatnia aktualizacja: | 14 października 2023 13:22 |