Wpływ wybranych antypirenów fosforowo‑azotowych na właściwości pożarowe i użytkowe poliakrylanowego kleju rozpuszczalnikowego. (The Influence of Selected Phosphorus‑Nitrogen Flame Retardants on the Utility and Combustion Properties of Polyacrylate Solvent‑Based Adhesive)

Opis bibliograficzny

Wpływ wybranych antypirenów fosforowo‑azotowych na właściwości pożarowe i użytkowe poliakrylanowego kleju rozpuszczalnikowego. (The Influence of Selected Phosphorus‑Nitrogen Flame Retardants on the Utility and Combustion Properties of Polyacrylate Solvent‑Based Adhesive). [AUT.] ŁUKASZEK-CHMIELEWSKA ANETA, BEDNAREK MICHAŁ, ZIELICZ ANNA, CZECH ZBIGNIEW, BUJNOWICZ KRZYSZTOF, ISAJENKO KRZYSZTOF. Zeszyty Naukowe SGSP.
Skopiowane!
Kliknij opis aby skopiować do schowka

Szczegóły publikacji

Rok:2017
Język:polski
Charakter formalny:Artykuł w czasopismie
Typ MNiSW/MEiN:inne

Streszczenia

Kleje samoprzylepne, a szczególnie rozpuszczalnikowe kleje samoprzylepne cieszą się coraz większą popularnością, ze względu na ich unikalne właściwości, m.in. dobrą przyczepność do podłoży polarnych, odporność na starzenie, łatwość usuwania z klejonych powierzchni, niskie koszty oraz wysoką wydajność produkcji. Poliakrylanowe kleje samoprzylepne używane są zarówno w przemyśle, jak i w życiu codziennym. Zastępują one coraz częściej tradycyjne techniki łączenia, takie jak spawanie czy nitowanie. Z punktu widzenia bezpieczeństwa pożarowego posiadają jednak istotną wadę, są łatwopalne. Głównym celem pracy było określenie wpływu wybranych fosforowo- azotowych środków ogniochronnych na parametry pożarowe otrzymanych kompozycji oraz określenie wpływu wprowadzonych retardantów palenia na parametry użytkowe kleju. Pomiary wykonano za pomocą mikrokalorymetu stożkowego oraz maszyny wytrzymałościowej. Stwierdzono, że wprowadzenie środków ogniochronnych spowodowało obniżenie wartości maksymalnej szybkości wydzielania ciepła HRRmax oraz wydłużyło czas do jej osiągnięcia. Wprowadzone retardanty palenia w analizowanych stężeniach spowodowały pogorszenie przyczepności kleju samoprzylepnego. Zarówno dodatek środka ogniochronnego w postaci polifosforanu melaminy, jak i pirofosforanu melaminy przyczynił się do wzrostu adhezji kleju samoprzylepnego, o ile stężenie wprowadzanych antypirenów nie było zbyt wysokie. Słowa kluczowe: poliakrylanowy klej rozpuszczalnikowy, antypireny, lepność, adhezja, maksymalna szybkość wydzielania ciepła. Opracowanie ze środków MNiSW w ramach umowy 812/P-DUN/2016 na działalność upowszechniającą naukę (zadania 2017)

Identyfikatory

ISSN: 0239-5223
BPP ID: (7, 6940) wydawnictwo ciągłe #6940
PBN ID (hist.): 853748

Metryki

7,00
Punkty MNiSW/MEiN
0
Impact Factor
0
Index Copernicus
0
Punktacja wewnętrzna

Eksport cytowania

Wsparcie dla menedżerów bibliografii:
Ta strona wspiera automatyczny import do Zotero, Mendeley i EndNote. Użytkownicy z zainstalowanym rozszerzeniem przeglądarki mogą zapisać tę publikację jednym kliknięciem - ikona pojawi się automatycznie w pasku narzędzi przeglądarki.

Skopiowane!

Informacje dodatkowe

Liczba arkuszy wydawniczych:130.00
Status:przed korektą
Rekord utworzony:6 lipca 2023 23:53
Ostatnia aktualizacja:6 lipca 2023 23:53